Όπως έχουμε αναφέρει σε πολλά άρθρα μας, η αδυναμία των κυβερνήσεων των κρατών να εισπράξουν τους διαφόρους «κοινωνικούς φόρους» από τις μεγάλες και δη τις πολυεθνικές εταιρείες γίνεται όλο και μεγαλύτερη. Το γεγονός αυτό αποτελεί, κατά την πάγια άποψη μας, την «Αχίλλειο πτέρνα» του πολιτικού συστήματος της Ελεύθερης Οικονομίας, του μοναδικού μέχρι σήμερα τρόπου σωστής λειτουργίας των ανθρωπίνων κοινωνιών.
Η αδυναμία αυτή μεταφράζεται δυστυχώς σε υπερβολικές φορολογικές και λοιπές επιβαρύνσεις τόσο των μισθωτών (στη Γερμανία είναι ήδη άνω του 52%), όσο και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Οι τελευταίες επωμίζονται συνεχώς περισσότερα βάρη, προερχόμενα από την άμεση φορολόγηση τους, από τις διάφορες εισπρακτικές επιδρομές της κρατικής «φοροαστυνομίας» (οι μέθοδοι της οποίας συνεχώς εξελίσσονται) και από τον αθέμιτο ανταγωνισμό των μεγάλων πολυεθνικών. Ο αθέμιτος αυτός ανταγωνισμός αναπτύσσεται πολλαπλά, ακόμη και μέσω της διαρκούς εξέλιξης των μεθόδων αποφυγής φόρων εκ μέρους των πολυεθνικών, δημιουργώντας ένα πραγματικά εκρηκτικό μίγμα.
Δύο ακόμη χαρακτηριστικές και επίκαιρες περιπτώσεις, οι οποίες αποδεικνύουν τις απόψεις μας για την τεράστια καταστροφή που συντελείται και απειλεί να συνθλίψει εντελώς το σύστημα της Ελεύθερης Οικονομίας είναι οι παρακάτω:
Η.Π.Α.
Όπως αποκάλυψε στις 7 Μαρτίου η αμερικανική εφημερίδα «Boston Globe», μία θυγατρική της μεγάλης πολυεθνικής Halliburton, η οποία είναι και βασικός πολεμικός προμηθευτής των Η.Π.Α., «εξοικονόμησε» εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια, δηλώνοντας 21.000 άτομα του προσωπικού της στο φορολογικό παράδεισο των νησιών Καϋμάν, στην Καραϊβική.
Τα 21.000 αυτά άτομα είχαν προσληφθεί από «εταιρείες γραμματοκιβωτίου» με έδρα τα νησιά αυτά (δεν διαθέτουν ούτε γραφεία, ούτε καν τηλέφωνα), στα οποία οι εισφορές είναι μηδενικές. Με δεδομένο ότι στις Η.Π.Α. οι εισφορές αποτελούν το 15,3% των μισθών, εκ των οποίων το μισό επιβαρύνει τις επιχειρήσεις και το υπόλοιπο τους εργαζομένους, η «εξοικονόμηση» της πολυεθνικής ήταν εξαιρετικά μεγάλη.
Το Υπουργείο Άμυνας των Η.Π.Α. γνώριζε από το 2004 τη συγκεκριμένη «μεθόδευση» της πολυεθνικής (οι εργαζόμενοι, οι μισοί εκ των οποίων είναι αμερικανοί, δεν γνωρίζουν το γεγονός), την οποία διεύθυνε ο αντιπρόεδρος των Η.Π.Α. Dirk Cheney πριν πολιτευθεί. Εν τούτοις συνέχιζε να τις δίνει παραγγελίες, αφού οι τιμές που χρεωνόταν το Υπουργείο Άμυνας ήταν σημαντικά φθηνότερες από αυτές των ανταγωνιστών της KBR (της θυγατρικής της Halliburton). Φυσικά κάτι τέτοιο ήταν απολύτως εφικτό, αφού λειτουργούσε με χαμηλότερο κόστος λόγω της «εξοικονόμησης» των εισφορών.
Βλέπουμε λοιπόν ότι οι μεγάλες πολυεθνικές, αφού πρώτα κατάφεραν να μειώσουν στο ελάχιστο τις φορολογικές τους επιβαρύνσεις, με νόμιμους βέβαια τρόπους (φοροαποφυγή αντί φοροδιαφυγή!!), απασχολούνται πλέον σοβαρά με το «πρόβλημα» των εργοδοτικών εισφορών, ανακαλύπτοντας στη θέση της φοροαποφυγής (στο λεξικό υπάρχει μόνο ο όρος «φοροδιαφυγή»), την εισφοροαποφυγή (αντίστοιχα στο λεξικό, «εισφοροδιαφυγή»).
Αποτέλεσμα θα είναι όχι μόνο η συνεχιζόμενη αιμορραγία των κρατών, αλλά και η ολοκληρωτική εξόντωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες αδυνατούν φυσικά να ακολουθήσουν τα βήματα και να μιμηθούν τις μεθόδους των πολυεθνικών, ακόμη και αν το επιθυμούν. Ίσως μόνη της η «διττή» εξόντωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων θα επιφέρει το τελικό πλήγμα στο σύστημα της Ελεύθερης Οικονομίας, εντός του οποίου σήμερα οι κυβερνήσεις των κρατών εκτρέφουν μόνες τους το «παγκοσμιοποιημένο πολυεθνικό τέρας» που θα τις καταβροχθίσει.
Θεωρώντας ότι η παραπάνω ανακάλυψη της εισφοροαποφυγής της Halliburton δεν αποτελεί την εξαίρεση αλλά τον κανόνα, είμαστε της άποψης ότι οτιδήποτε «εξοικονομηθεί» από τα κράτη εις βάρος των ασφαλισμένων, δεν θα ωφελήσει μελλοντικά καθόλου τους εργαζομένους αλλά, αντίθετα, θα αποτελέσει τον καινούργιο στόχο των πολυεθνικών, οι οποίες ψάχνουν συνεχώς νέα θηράματα για να χορτάσουν τη συνεχώς αυξανόμενη «πείνα» τους.
ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Με στόχο την πάταξη της φοροδιαφυγής (η φοροαποφυγή αποτελεί απαγορευμένο όρο για τους κοινούς θνητούς) των managers και των λοιπών εργαζομένων, μικρομεσαίων επιχειρηματιών και μισθωτών, το κράτος συνεχίζει να διαπραγματεύεται εξαγορές διαφόρων DVD με κλεμμένα προσωπικά δεδομένα!
Σύμφωνα με ειδήσεις από τις 7 Μαρτίου όπως και οι παραπάνω (ARD-Magazine Panorama), προσφέρθηκε στο Υπουργείο Οικονομικών της Γερμανίας ακόμη ένα DVD, το οποίο περιλαμβάνει στοιχεία για περισσότερους από 2.000 πολίτες της που φαίνεται ότι διατηρούν καταθέσεις στο Λιχτενστάιν.
Παρά το ότι η είδηση επιβεβαιώθηκε από το Υπουργείο, αναφέρθηκε ότι αυτή τη φορά δεν υπήρξε εκ μέρους του διαπραγμάτευση με τους υποκλοπείς (!). Εν τούτοις όμως τους σύστησε να απευθυνθούν στην αρμόδια Οικονομική Αστυνομία, χωρίς να λάβει γνώση των στοιχείων του νέου DVD. Κατά την τηλεοπτική εκπομπή, ο «κατάλογος» περιλαμβάνει τραπεζικούς λογαριασμούς με συνολικό ύψος καταθέσεων της τάξης των 4 δις €.
Από την άλλη πλευρά, η «εμπλεκόμενη» τράπεζα του Λιχτενστάιν αναφέρει ότι ήταν θύμα εκβιασμού από το 2003 σε σχέση με τα κλεμμένα στοιχεία των πελατών της, ενώ το θέμα ερευνάται από την Εισαγγελία του Ρόστοκ. Οι αναγνώστες του περιοδικού, το οποίο αναφέρει την παραπάνω είδηση, έχουν αναρτήσει μεταξύ άλλων τα παρακάτω σχόλια:
Το θέμα είναι μόνο τα χρήματα
Το Υπουργείο Οικονομικών θα μπορούσε πραγματικά να εκβιάσει τους 2.000 γερμανούς πολίτες με τις πληροφορίες του DVD. Αυτοί θα ήταν με τη σειρά τους πρόθυμοι να πληρώσουν τα πολλαπλάσια για να μη δοθούν τροφή στους φοροαστυνομικούς. Σε αυτό το επίπεδο έχει φτάσει προ πολλού η χώρα μας. Ο φόβος και ο τρόμος είναι ήδη αρκετά διαδεδομένος – το θέμα είναι τώρα πως να εκβιάσουμε για να εισπράξουμε το δυνατόν περισσότερα χρήματα.
Πως ήταν κάποτε με τα προϊόντα κλοπής;
Όποιος αγοράζει συνειδητά προϊόντα κλοπής είναι προφανώς ποινικά ένοχος. Εν τούτοις δεν φαίνεται να ισχύει κάτι τέτοιο για το γερμανικό κράτος, τουλάχιστον όχι όσον αφορά είσπραξη χρημάτων. Αντίθετα, σε σχέση με τις ανθρώπινες ζωές, όπως στην πρόσφατη περίπτωση της Φρανκφούρτης, το κράτος δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τους νόμους!
Το καλό μας όνομα
Υπήρξε ξανά μία επιβράβευση της υποκλοπής; Τι θα λέγατε για την πώληση τέτοιων πληροφοριών και σε άλλες χώρες; Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία μας φαίνεται να κάνει ένα καλό όνομα σαν Dealer διεθνώς, όσον αφορά την εύρεση και την εξαγορά προϊόντων υποκλοπής.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Στην πρώτη είδηση βλέπουμε τη συμπεριφορά του σύγχρονου κράτους απέναντι στις πολυεθνικές. Η Εισφοροαποφυγή ακολουθεί την Φοροαποφυγή στα πλαίσια της μείωσης του κόστους λειτουργίας και της επίτευξης υψηλότερων κερδών από τις πολυεθνικές, με την πλήρη ανοχή των εκλεγμένων δημοκρατικά Κυβερνήσεων.
Ο εξ αυτών των «μεθοδεύσεων» αθέμιτος ανταγωνισμός των πολυεθνικών και η μεθοδευμένη εξόντωση των μικρομεσαίων δημιουργικών επιχειρήσεων, φαίνεται να διανύει τα τελευταία του βήματα. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αυτές που «δόξασαν» το σύστημα της Ελεύθερης Οικονομίας και στήριξαν τα τεράστια βήματα της οικονομικής προόδου των δυτικών κοινωνιών τα τελευταία 200 χρόνια, διανύουν επίσης τα τελευταία τους βήματα.
Στη δεύτερη είδηση βλέπουμε τα κράτη να προσπαθούν να αναπληρώσουν τα χαμένα τους έσοδα, υπερβαίνοντας τους υφιστάμενους νόμους. Στόχος τους οι μικροί επιχειρηματίες, οι managers και οι μισθωτοί, οι οποίοι δεν έχουν τη δύναμη, τα χρήματα και τα lobbies για να αντισταθούν με επιτυχία απέναντι στην κατευθυνόμενη από τις πολυεθνικές κατασταλτική Εξουσία.
Η κατηγορία της φοροδιαφυγής κινείται σαν τη δαμόκλεια σπάθη πάνω από τα κεφάλια όλων των πολιτών τους, ενώ ο διασυρμός χρησιμοποιείται έντεχνα για την «γκεμπελική» διατήρηση των προσχημάτων. Από αυτούς και μόνο απαιτείται η ύπαρξη φορολογικής συνείδησης, στη θέση της «φοροαποφυγικής» συνείδησης των μεγάλων, παγκοσμιοποιημένων πολυεθνικών.
Ο επαναπροσδιορισμένος πόλεμος των τάξεων μαίνεται, με το νικητή να έχει πάρει ήδη τη θέση του στο βάθρο και τους αξιωματικούς υποτελείς του να μην έχουν καταλάβει ότι εκτρέφουν το τέρας που θα τους καταβροχθίσει - προσπαθούν δυστυχώς να το κατευνάσουν, προσφέροντας του ανθρωποθυσίες. Η κινηματογραφική ταινία, στην οποία η ελάχιστη ανθρώπινη elite έμενε μόνη της επάνω στη γη, με όλη την υπόλοιπη ανθρωπότητα να κατοικεί εξαθλιωμένη βαθειά κάτω από το φλοιό της, δεν φαίνεται πλέον να είναι μεταφορικά εξωπραγματική.
Άρθρα μας στο θέμα: