Ο ΣΕΟ (Σύνδεσμος Ελληνικού Οίνου) δημιουργήθηκε μεταπολεμικά σαν ΣΕΒΟΠ (Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών Οίνων – Ποτών) για να διαχωριστεί αργότερα (1995) σε δύο Συνδέσμους (Οινοποιίας και Ποτοποιίας), τον ΣΕΟ και τον ΣΕΑΟΠ (Σύνδεσμος Ελληνικών Αποσταγμάτων και Οινοπνευματωδών Ποτών).
Ο ΣΕΟ (Σύνδεσμος Ελληνικού Οίνου) ιδρύθηκε το 1995 με τη μορφή αστικής εταιρείας μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα θέλοντας να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες της ελληνικής οινοποιίας ως προς την υποστήριξη των συμφερόντων της στον ελληνικό και διεθνή χώρο. Οι εταιρίες – μέλη του ΣΕΟ διακινούν το 75% της παραγωγής κρασιού στην Ελλάδα και εξάγουν το 95% του ελληνικού εξαγόμενου εμφιαλωμένου κρασιού.
Το ανανεωμένο ΔΣ του Συνδέσμου εκφράζει σε μεγάλο ποσοστό το νέο πρόσωπο του ελληνικού κρασιού και αντιπροσωπεύει όλες τις αμπελουργικές περιφέρειες της χώρας, σύμφωνα με το καινούργιο καταστατικό του Ιουνίου 2008 που τερμάτισε μια μακρά περίοδο εσωστρέφειας (Βλπ. παλαιότερο άρθρο μας ΣΕΟ (Σύνδεσμος Ελληνικού Οίνου): Έντονοι προβληματισμοί και ανακατατάξεις). Το σημερινό ΔΣ του Συνδέσμου αποτελείται από τους Α. Ρούβαλη (Πρόεδρο), Ι. Βογιατζή, Σωτ. Ιωάννου (Αντιπρόεδροι), Δημ. Χατζημιχάλη (Γ.Γραμματέας), Ι. Τσέλεπος (Έφορος) και Χρ. Αναγνώστου, Α. Ιατρίδη, Β. Λυραράκη, Στ. Μπουτάρη, Π. Σιγάλα και Γ. Τσάνταλη (Μέλη).
Ο ΣΕΟ (Σύνδεσμος Ελληνικού Οίνου) έχει δημιουργήσει σχετικά πρόσφατα μια εξαιρετική ιστοσελίδα (www.greekwinefederation.gr) που περιλαμβάνει χρήσιμες πληροφορίες και νέα για το ελληνικό κρασί, τα μέλη του, τις διάφορες δραστηριότητες και εκδηλώσεις, την οινική νομοθεσία, τις εξαγωγές, γλωσσάρι κρασιού και πολλά άλλα.
Στα μέσα Ιουνίου (2 εβδομάδες πριν από την τακτική Γενική Συνέλευση που πραγματοποιήθηκε την τελευταία ημέρα του Ιουνίου) ο ΣΕΟ οργάνωσε μια συνέντευξη τύπου με θέμα «Ελληνικό Κρασί: Στρατηγικό Σχέδιο και Οικονομική Κρίση». Οι κεντρικοί ομιλητές της συνέντευξης (Α. Ρούβαλης, Πρόεδρος ΣΕΟ, Β. Κουρτάκης, Επίτιμος Πρόεδρος ΣΕΟ, Γ. Σκούρας, Πρόεδρος ΕΝΟΑΠ και Γ. Τσάνταλης, Αντιπρόεδρος ΕΝΟΑΒΕ) ανέπτυξαν τους προβληματισμούς του κλάδου όσον αφορά την τρέχουσα, δύσκολη οικονομική συγκυρία (Όλες οι εισηγήσεις παρατίθενται στο τέλος του άρθρου*).
Όσον αφορά τον ΣΕΑΟΠ (Σύνδεσμο Ελληνικών Αποσταγμάτων και Οινοπνευματωδών Ποτών) ιδρύθηκε την ίδια χρονιά με τον ΣΕΟ (1995) σαν Ν.Π.Ι.Δ. μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και αποτελεί τον κλαδικό φορέα των Ελληνικών επιχειρήσεων παραγωγής και διακίνησης ελληνικών ποτών αμπελοοινικής προέλευσης (αποστάγματα στέμφυλων σταφυλής, αποστάγματα οίνων, σταφίδων και άλλων προϊόντων αμπελοϊνικής προέλευσης), ούζου, λικέρ καθώς και λοιπών αλκοολούχων ποτών. Τα μέλη του, φυσικά ή νομικά πρόσωπα, έχουν ως αντικείμενο εργασιών την παραγωγή και την εμφιάλωση ούζου, αποσταγμάτων και άλλων αλκοολούχων ποτών και διακινούν το 70% των εμφιαλωμένων ποτών στην Ελλάδα ενώ εξάγουν το 85% όλων των ελληνικών ποτών.
Ο ΣΕΑΟΠ (Σύνδεσμος Ελληνικών Αποσταγμάτων και Οινοπνευματωδών Ποτών) στεγάζεται στους χώρους του ΟΠΕ μετά από σχετική πρόσκληση του Οργανισμού το 2007 (βλπ. παλαιότερο άρθρο μας ΣΕΑΟΠ : Τακτική Γενική Συνέλευση με εκπλήξεις και νέο Διοικητικό Συμβούλιο) και μόλις εγκαινίασε μια νέα ιστοσελίδα που περιλαμβάνει πολλές και χρήσιμες πληροφορίες για τα ελληνικά αποστάγματα, τα μέλη του, τις διάφορες δράσεις και πολλά άλλα (www.seaop.gr).
Ο ΣΕΑΟΠ (Σύνδεσμος Ελληνικών Αποσταγμάτων και Οινοπνευματωδών Ποτών) στο τέλος Ιουνίου 2010 οργάνωσε ταυτόχρονα μια ημερίδα με θέμα «Το Μέλλον της Ελληνικής Ποτοποιίας – Αποσταγματοποιίας» (το πρωί) καθώς και την εκλογική του Γενική Συνέλευση (το απόγευμα).
Κατά την διάρκεια της ημερίδας, ο Νικόλας Κανελλόπουλος απηύθυνε χαιρετισμό
και ακολούθησαν:
Η ημερίδα ολοκληρώθηκε με παρέμβαση του Επίτιμου Προέδρου ΣΕΑΟΠ Χρήστου Λουντάκη.
Εξ άλλου στην εκλογική Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου που ακολούθησε το απόγευμα της ίδιας ημέρας εξελέγησαν οι εξής: Νίκος Καλογιάννης, Χρήστος Μαυράκης, Κώστας Ράπτης, Ανέστης Μπαμπατζιμόπουλος, Κώστας Τσιλιλής, Λάμπρος Πάσχος, Ιωάννης Τέττερης και σαν αναπληρωματικό μέλος ο Αντ. Γιαμαλίδης. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Ι. Τέττερης και Α. Γιαμαλίδης ισοψήφησαν και ακολούθησε κλήρωση για την συμπλήρωση του ΔΣ του Συνδέσμου.
Στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο δεν συμμετέχουν πλέον οι Χρήστος Λουντζάκης και Στάθης Βαρβαγιάννης ενώ εξελέγησαν για πρώτη φορά οι Λάμπρος Πάσχος, Ιωάννης Τέττερης και (σαν αναπληρωματικό μέλος) ο Αντ. Γιαμαλίδης.
Η νέα κατάσταση που διαμορφώνεται με την αύξηση των φόρων που επιβλήθηκαν και στα προϊόντα της Ελληνικής Ποτοποιίας είναι φυσικό να προκαλούν ανησυχία για τις επιπτώσεις που θα μπορούσαν να έχουν στην ήδη φθίνουσα κατανάλωση. Πάντως η αντίστοιχη αύξηση των φόρων στα εισαγόμενα ποτά και οι ιδιαίτερα «τσουχτερές» τιμές που διαμορφώνουν, είναι πιθανόν να οδηγήσουν τους Έλληνες καταναλωτές σε προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα, κάτι που θα ωφελήσει ευρύτερα την εθνική μας οικονομία (Βλπ. άρθρο μας Προτιμάτε με επιμονή προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα: Η πιο απλή και πρακτική λύση στα οικονομικά προβλήματα της χώρας μας! ).
*Οι εισηγήσεις της συνέντευξης τύπου με θέμα «Ελληνικό Κρασί: Στρατηγικό Σχέδιο και Οικονομική Κρίση» που οργάνωσε ο ΣΕΟ (Σύνδεσμος Ελληνικού Οίνου) έχουν ως εξής:
Α. Ρούβαλης, Πρόεδρος ΣΕΟ
Α) Είμαστε εδώ για να φωτίσουμε το δρόμο, να βρούμε διεξόδους. Το κάναμε και το κάνουμε σταθερά από το 1990 με έργα.
Από το 1990 βάλαμε ψηλά τον πήχη της ελληνικής οινοπαραγωγής και πετύχαμε.
Μέσα στο άγονο τοπίο του κρατισμού, της ευκολίας, της συναλλαγής, εμείς, το Ελληνικό Κρασί, κινηθήκαμε αλλιώς. Φέραμε στο προσκήνιο την Ποιότητα. Πατήσαμε στέρεα στα ελληνικά μας συγκριτικά πλεονεκτήματα. Αφομοιώσαμε τη διεθνή γνώση μαζί με τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Και δείξαμε το δρόμο.
Είμαστε τα οινοποιεία που πληρώνουμε φόρους και εισφορές, που κρατάμε ζωντανή την ύπαιθρο και τους Έλληνες αμπελουργούς, επιβεβαιώνοντας τη χρησιμότητα μας και την όποια ευρωστία μας, όχι στην κρατικοδίαιτη συναλλαγή αλλά στις ανοιχτές αγορές και στις ανταγωνιστικές συγκρούσεις.
Το μικρόβιο της Ποιότητας που κουβαλούσαμε, μεταδόθηκε σε λίγα χρόνια στην ελληνική γαστρονομία, η οποία πλέον αρθρώνει το δικό της λόγο και δημιουργεί έργο. Αυτή είναι η καλή γειτόνισσα και ο καλός γείτονας είναι ο Ελληνικός Τουρισμός, που μπορεί να ωθήσει ακριβώς την ποιοτική ελληνική γαστρονομία, και πάει το μυαλό μας στη μελέτη του ΣΕΤΕ για τη Γαστρονομία στο Μάρκετινγκ του Ελληνικού Τουρισμού και στην πρωτοβουλία ΚΕΡΑΣΜΑ του ΟΠΕ. Ποτέ πριν η Ελλάδα δεν είχε τόσο πραγματικά αξιόλογα εστιατόρια παντού, τέτοιο εύρος εξαιρετικών τοπικών προϊόντων.
Β) Και μετά ήρθε η οικονομική κρίση.
Λέτε και τόσα χρόνια δεν βλέπαμε ότι η ελληνική κοινωνία ήταν σε κρίση και ότι το πολιτικό σύστημα δεν κατάφερνε να κάνει τις, στοιχειωδώς, απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.
Το κλίμα των ημερών ευνοεί την υπέρμετρη απαισιοδοξία. Μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά.
Είμαστε όμως εδώ γιατί πιστεύουμε ότι οι παραγωγικές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας, μέσα σ’ ένα διαφορετικό θεσμικό πλαίσιο, το οποίο έχει αρχίσει ήδη ν’ αναδύεται μέσα από την κρίση, θα βρουν πιο πρόσφορο έδαφος να δημιουργήσουν απ’ ό, τι στο προηγούμενο πλαίσιο, όπου κάθε οργανωμένη ομάδα εκβίαζε και ελάμβανε προνόμια, τα οποία στη συνέχεια τα πληρώναμε όλοι σε βάρος της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης εντός και εκτός της χώρας.
Η διαφθορά, η φοροδιαφυγή, η παραοικονομία υπήρξαν η βαριά τροχοπέδη στην ανάπτυξή μας.
Τα κλειστά επαγγέλματα και η γραφειοκρατία επιβάρυναν σημαντικά το κόστος των προϊόντων μας στην εφοδιαστική αλυσίδα, στην ενέργεια που καταναλώνουμε, στις μεταφορές.
Η έλλειψη αποτελεσματικών θεσμών και ελέγχων μας ισοπέδωναν με αθέμιτο ανταγωνισμό, ενώ η πολιτική εξουσία με δανεικά λεφτά- όπως όλοι ξέρουμε τώρα- καλλιεργούσε τη συναίνεση με τις οικονομικές παροχές, αντί να καλλιεργεί τη συναίνεση σε νέες στρατηγικές και αναγκαίες νομοθετικές πρωτοβουλίες.
Λοιπόν, νομίζουμε ότι είμαστε σε σημείο εκκίνησης και είμαστε σήμερα εδώ για να φωτίσουμε τις νέες μας προτεραιότητες, στις νέες συνθήκες.
Και δεν είμαστε μόνοι. Ήδη από το συνέδριο του Μετσόβου, μάθαμε κυρίως αυτό, ότι Ελληνικό Κρασί σήμερα σημαίνει ένα σύνολο ενεργών στοιχείων που ξεκινά από τους Έλληνες αμπελουργούς, τους οινοποιούς, τους ανθρώπους του μάρκετινγκ και της εμπορίας, τους δημοσιογράφους του οίνου και τους οινοχόους και φθάνει στους Συμβούλους Στρατηγικής, τους επαγγελματίες της εστίασης και του τουρισμού, τους ανθρώπους του πολιτισμού.
Αγαπητοί Φίλοι,
Γ) Ευχαριστούμε σήμερα και από εδώ τους Στρατηγικούς μας Συμβούλους που μόλις παρέδωσαν μια άρτια δουλειά: Το Στρατηγικό Σχέδιο Μarketing και Branding του Ελληνικού Κρασιού στις διεθνείς και στην εγχώρια αγορά.
Το Στρατηγικό Σχέδιο, οποιοδήποτε Στρατηγικό Σχέδιο, έχει μία ιδιαίτερη αρετή: προσανατολίζει όλα τα ενεργά υποκείμενα του τομέα σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις με συνέπεια οι κινήσεις του καθενός να λειτουργούν αθροιστικά ή και πολλαπλασιαστικά στους κοινούς στόχους.
Και μία δεύτερη αρετή εξίσου σημαντική: Ως κλάδος έχουμε πρόγραμμα συγκεκριμένο και όχι αφηρημένες ή επιπόλαιες προτάσεις. Τη στιγμή που άλλα προϊόντα, υπηρεσίες αλλά και πολιτικοί φορείς και πάμπολλοι «κοινωνικοί εταίροι» βαδίζουν έτσι, «χωρίς πρόγραμμα», εμείς ξέρουμε τι θέλουμε. Και τους νέους θεσμούς που προτείνουμε στο ΥπΑΑΤ (Συμβούλια Περιοχής, Εθνικός Οργανισμός Αμπέλου και Οίνου) ξέρουμε γιατί τους προτείνουμε και τα ευρωπαϊκά και τα εθνικά κονδύλια που απορροφούμε στα Προγράμματα Προβολής- Προώθησης στις Τρίτες Χώρες ξέρουμε με ποιες προτεραιότητες τα επενδύουμε, και τα κύρια προβλήματα της εγχώριας αγοράς που θέλουμε να αναδείξουμε σήμερα, όπως φαίνεται στο ταμπλό μας αλλά θα φανεί και στη συνέχεια της κουβέντας μας.
Και δημιουργούμε θετικές προσδοκίες. Και βάζουμε εθνικούς στόχους που είναι απαραίτητοι για ν’ αλλάξει το κλίμα τόσο μέσα στη χώρα μας όσο και στην εικόνα της στο εξωτερικό. Και θέλουμε να σας κάνουμε κοινωνούς για όποιες επιτυχίες, γιατί χρειαζόμαστε και τα ΜΜΕ να ‘χουν στραμμένη την προσοχή τους στο παρόν και στο μέλλον, όχι στο παρελθόν, στο θετικό και όχι στο αρνητικό.
Και αν μία πρώτη πρόσφατη επιτυχία μας είναι η ολοκλήρωση του Στρατηγικού Σχεδίου, η δεύτερη είναι τα Προγράμματα Προβολής - Προώθησης που τρέχουμε στις Τρίτες Χώρες. Είναι αρκετά μεγάλα Προγράμματα, ύψους μερικών εκατ. ευρώ, τριετούς διάρκειας που αξιοποιούν τις νέες κατευθύνσεις της ΚΟΑ οίνου, τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά κονδύλια, σημαντικό μέρος εθνικών κονδυλίων και βέβαια ίδια κεφάλαια επίσης.
Τα Προγράμματα αυτά κινούνται από την ΕΔΟΑΟ, τον ΟΠΕ καθώς και από τα οινοποιεία ξεχωριστά ή σε ομάδες. Εφαρμόζουν το πλαίσιο του Στρατηγικού Σχεδίου, και βγάζουν προς τα έξω, το σύγχρονο Ελληνικό Κρασί, το New Wines of Greece, χρησιμοποιώντας πρωτοπόρες πρακτικές marketing, e - marketing, δημιουργώντας Γραφεία Οίνου στο εξωτερικό και αξιοποιώντας στο έπακρο τους, διαμορφωτές της κοινής γνώμης, φίλους του Ελληνικού Κρασιού που έχουν δημιουργήσει κυρίως στις ΗΠΑ, οι προσπάθειες του ΟΠΕ, πρωτοπόρων Ελλήνων οινοποιών και της Σοφίας Πέρπερα με το All About Greek Wine. Σίγουρα τα νέα θα είναι καλά από εκεί!
Δ) Αλλά σήμερα θέλουμε να επικεντρώσουμε στην εσωτερική ελληνική αγορά.
Το Στρατηγικό Σχέδιο όσον αφορά την εσωτερική αγορά ανέδειξε θέματα πολύ διαφορετικά από αυτά των εξαγωγών.
Ο Έλληνας καταναλωτής γνωρίζει πλέον την ποιότητα του επώνυμου Ελληνικού Κρασιού.
Εν τούτοις, η κατανάλωση επώνυμου Ελληνικού Κρασιού δεν ξεπερνά το 50% της συνολικής ετήσιας κατανάλωσης, καθώς ο Έλληνας αλλά και ο ξένος καταναλωτής βρίσκεται αντιμέτωπος με σειρά εμποδίων στην προσπάθειά του να ευχαριστηθεί ποιοτικό Ελληνικό Κρασί.
Η υποβαθμισμένη εγχώρια οινική εμπειρία είναι κρίσιμο εμπόδιο και για τις προσπάθειες που κάνουμε στο εξωτερικό, αφού ο επισκέπτης τουρίστας- ειδικά στις τουριστικές περιοχές- απογοητεύεται από τη δυσκολία να γευτεί το επώνυμο Ελληνικό Κρασί με βάση τον οινοπαραγωγό, τη μάρκα, τον τόπο προέλευσης ή την ποικιλία.
Ε) Τα θέματα περιπλέκονται με την οικονομική κρίση. Το κρασί συνολικά ως προϊόν δεν χάνει ή χάνει ένα μικρό μέρος κατανάλωσης- μονοψήφιο νούμερο- αλλά γίνονται εσωτερικές μετατοπίσεις (π.χ. από την εστίαση στο super market, από τη μεσαία κατηγορία τιμών σε μικρότερες, σε ιδιωτικές ετικέττες επίσης, από το εμφιαλωμένο στο χύμα).
Αντιμετωπίζουμε επίσης χρηματοπιστωτικές δυσκολίες, αφού ο τραπεζικός δανεισμός περιορίζεται (ακόμη και κόντρα σε αποφάσεις του ΥπΕΘΟ), τα επιτόκια αυξάνονται, ο ΦΠΑ επίσης, οι δυσκολίες κάλυψης επιταγών αυξάνονται (ο σημειούμενος πληθωρισμός είναι κρατικού τύπου και δεν εξαρτάται από τις επιχειρήσεις). Επίσης, οι πληροφορίες από το τουριστικό μέτωπο είναι άσχημες, αφού οι κρατήσεις τόσο των ξένων όσο και των Ελλήνων περιορίζονται.
ΣΤ) Με τι όπλα θα πολεμήσουμε ;
1. Καταρχήν με την ανταγωνιστικότητα και την εξωστρέφεια.
Ανταγωνιστικότητα σημαίνει, ανάμεσα στα άλλα, φιλικότερες τιμές για τον καταναλωτή. Ήδη τα περισσότερα οινοποιεία απορροφούν τον πληθωρισμό αλλά και την αύξηση του Φ.Π.Α. με έκπτωση των τιμών των προϊόντων τους, με σχεδιασμό νέων προϊόντων, με προσφορές και ευέλικτες εμπορικές πολιτικές.
Βέβαια το κρασί, πίνεται μαζί με το φαγητό και όταν περνάμε την πόρτα του εστιατορίου γίνεται ως δια μαγείας είδος πολυτελείας πανάκριβο 3 & 4& 5 φορές πάνω από την αξία κτήσης του, απαγορευτικό στην καθημερινότητα του μέσου Έλληνα. Η μεγάλη ποιοτική πρόοδος του Ελληνικού κρασιού και ό έντονος ανταγωνισμός μεταξύ των πολυάριθμων παραγωγών έδωσε την ευκαιρία και σε άλλα τμήματα της εμπορικής αλυσίδας να αυξήσουν τα ποσοστά τους επί των προϊόντων μας. Είναι ένα θέμα που εκκρεμεί εδώ και 15 χρόνια αλλά τώρα γίνεται θεμελιώδες. Όλα αυτά τα χρόνια ο καταναλωτής (ίσως και για λόγους μόδας) δεν αντιδρούσε όσο θα έπρεπε αλλά τώρα το κάνει. Άρα εγκαταλείπει το επώνυμα ελληνικό κρασί και στρέφεται στο ανώνυμο χύμα που πολλές φορές είναι και ανέντιμο.
Σήμερα πρέπει όλοι μαζί, εμείς οι στρατηγικοί μας σύμμαχοι που είναι η Διανομή, η Φιλοξενία, η Εστίαση και ο Τουρισμός, να ξεκινήσουμε την αντίθετη πορεία που θα μας οδηγήσει σε τιμές φιλικές στον καταναλωτή.
Απεναντίας, στο εξωτερικό το ελληνικό κρασί είναι ήδη ανταγωνιστικό γιατί ενώ έχει κατακτήσει μια άκρως εξαιρετική ποιότητα είναι προσιτό και η χαμηλότερη μετατόπιση του Ευρώ το κάνει ακόμα πιο ανταγωνιστικό.
Πιστεύουμε δε ότι η ανταγωνιστικότητα των προϊόντων μας θα βοηθηθεί τόσο από το πάγωμα των μισθών όσο και από τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στον δημόσιο τομέα, στην διαφάνεια, την γραφειοκρατία, στις άστοχες οικονομικές επιλογές των διαθεσίμων πόρων, στο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Μια φιάλη κρασί έρχεται με λιγότερα μεταφορικά από την Γαλλία στην Αθήνα, απ’ ό, τι πηγαίνει από την Αθήνα στην Κέρκυρα.
Και ελπίζουμε και πιστεύουμε να γίνουν αυτές οι μεταρρυθμίσεις. Γιατί η ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων λιγότερο πλήττεται από τους μισθούς και πολύ περισσότερο από τα βαρίδια που τις φορτώνουν οι πολυποίκιλες παραμορφώσεις της ευνομίας στη χώρα μας.
2. Το δεύτερο σκέλος είναι οι αναγκαίες θεσμικές αλλαγές που προτείνουμε στο ΥΠ.Α.Α.Τ, έτσι ώστε οι ίδιοι να ωθήσουμε τους ελέγχους ποιότητας στην παραγωγή αλλά και στην αγορά όπου ανώνυμα κρασιά κυκλοφορούν ελεύθερα παντού, «ξεπλένοντας» και το εισαγόμενο χύμα.
3. Στην καρδιά όμως των προτεραιοτήτων μας στην εσωτερική αγορά θα είναι η αναβάθμιση της ελληνικής οινικής εμπειρίας. Στόχος είναι να δημιουργηθούν οι συνθήκες ώστε η οινική εμπειρία που προσφέρεται στην Ελλάδα – και ιδιαίτερα στις τουριστικές περιοχές- να είναι αντιπροσωπευτική της σύγχρονης ελληνικής οινοπαραγωγής, αντάξια του ποιοτικού άλματος που συντελέσθηκε τα τελευταία χρόνια.
Πρέπει να πείσουμε τους επαγγελματίες να αντιμετωπίζουν το κρασί όχι απλά ως προϊόν μαζικής κατανάλωσης, αλλά ως αγαθό, συνυφασμένο με την σύγχρονη Ελλάδα καθώς το κρασί αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της φυσιογνωμίας και της αυθεντικότητας κάθε τόπου και μπορεί είτε να προσθέσει είτε να αφαιρέσει αξία από τον τόπο στον οποίο βιώνεται.
Έτσι λοιπόν, η θετική οινική εμπειρία είναι κρίσιμης σημασίας για τη διαμόρφωση συνολικά θετικής εικόνας ενός τόπου. Στην αντίθετη περίπτωση, όπως συμβαίνει σήμερα στην χώρα μας, αφαιρεί αξία από τον ίδιο τον τόπο και την γαστρονομική του παράδοση, αλλά και εκμηδενίζει τις πιθανότητες επιτυχίας σε όσα αξιόλογα ελληνικά κρασιά φιλοδοξούν να ανταγωνιστούν στις διεθνείς αγορές.
Επομένως, πρέπει να προχωρήσουμε σε στρατηγικές συμμαχίες με τους κλάδους της φιλοξενίας, της εστίασης, των μεταφορών (αεροπορικές και ακτοπλοϊκές εταιρείες) π.χ. AEGEAN!! Έτσι ώστε να προχωρούμε βήμα – βήμα την ανάπτυξη αξιόλογης οινικής εμπειρίας στην χώρα μας. Παράλληλα με δράσεις ενημέρωσης και εκπαίδευσης των καταναλωτών και των επαγγελματιών. Ελπίζουμε ότι θα εξασφαλίσουμε χρηματοδότηση και για αντίστοιχες λοιπόν δράσεις στο εσωτερικό .
Αλλά είναι και στο χέρι όλων μας να βοηθήσουμε τις ως άνω κατευθύνσεις:
- Η πληροφόρηση στον καταναλωτή πρέπει να φτάσει όχι ως snob γνώση αλλά να είναι ουσιαστική και απλή.
- Οι περιφέρειες της χώρας, η Τοπική Αυτοδιοίκηση να παίξουν το χαρτί του Ελληνικού κρασιού, της ελληνικής ποιοτικής γαστρονομίας.
- Η εικόνα της σύγχρονης Ελλάδας όπως προβάλλεται στα τουριστικά μας project να περιλαμβάνει το αμπέλι και το Ελληνικό κρασί και να ταιριάζει σ΄ αυτό που σήμερα συνιστά την αυθεντική απόλαυση του Ελληνικού κρασιού, που δεν είναι η κρασοταβέρνα του 60 αλλά οι ποικιλίες και τα terroirs της πατρίδας μας.
- Η πολυποίκιλη αξιολόγηση των σημείων εστίασης να περιλαμβάνει την ορθή σχέση ποιότητας – τιμής στην λίστα κρασιών και, τέλος, χαριτολογώντας
- Ο Έκτορας Botrini να διδάσκει στα εστιατόρια και την ορθή οινική εμπειρία και την ορθή τιμολόγηση των κρασιών.
-
Β. Κουρτάκης, Επίτιμος Πρόεδρος ΣΕΟ – Συγκράτηση τιμών του κρασιού στους χώρους μαζικής εστίασης.
Έχει γίνει κοινή συνείδηση ότι το ελληνικό κρασί στη σύγχρονη μορφή του, είναι αποτέλεσμα της αναγέννησης της ελληνικής αμπελουργίας και της οινοπαραγωγής μέσα στις τελευταίες δύο – τρεις δεκαετίες.
Η ποιοτική εξέλιξη θεωρείται εντυπωσιακή, πράγμα που παρατηρείται από δηλώσεις – άρθρα κλπ. έγκριτων δοκιμαστών Ελλήνων και ξένων και οινοδημοσιογράφων.
Παρόλα αυτά αυτό που υστερούσε και συνεχίζει να υστερεί, είναι η προβολή του.
Πρόσφατα όμως, όπως ακούσατε, δημιουργήθηκε και ο Στρατηγικός Σχεδιασμός που αφορά και την εγχώρια, αλλά και τη διεθνή αγορά.
Ο Κλάδος μας απέκτησε ένα εγχειρίδιο, το οποίο ασχολείται με τις προσπάθειες που πρέπει να κάνουμε μέσα στην επόμενη δεκαετία, προκειμένου να καλυφθούν οι στόχοι που τέθηκαν.
Είμαστε ο μόνος Κλάδος που έχει πλέον ένα τέτοιο εγχειρίδιο Στρατηγικού και Επιχειρηματικού σχεδιασμού.
Το βασικό στοιχείο επίσης είναι ότι υπολογίζαμε και συνεχίζουμε να υπολογίζουμε στις δυνατότητες που μας δίνει ο Τουρισμός.
Πιστεύουμε ότι προπαντός οι τουριστικοί λεγόμενοι χώροι, μας δίνουν τη δυνατότητα να παρουσιάζουμε τα κρασιά μας στους τουρίστες, προσδοκώντας την αποδοχή τους και έτσι στη δημιουργία μιας καλής εικόνας, ούτως ώστε επιστρέφοντας πίσω στις χώρες τους να συνεχίσουν να αγοράζουν ελληνικά κρασιά.
Η αναφορά μας γενικά σε όλα τα κρασιά μπορεί να θεωρηθεί προβληματική, γι’ αυτό από τώρα επισημαίνουμε ότι η αναφορά μας αφορά επώνυμα κρασιά από μοναδικές και γηγενείς ποικιλίες, αλλά και μερικές ευγενείς διεθνείς ποικιλίες.
Το πραγματικό επώνυμο ελληνικό κρασί παράγεται αποκλειστικά στην Ελλάδα, φέρει το όνομα του Παραγωγού, αναφέρει γεωγραφική περιοχή από την οποία προέρχεται, ποικιλία κλπ.
Αποτελεί από μόνο του όταν εξάγεται, έναν πρεσβευτή της χώρας.
Έτσι η ελπίδα όλων μας ήταν και παραμένει να βλέπει ο επισκέπτης της χώρας μας ελληνικά εμφιαλωμένα κρασιά σε όλη σχεδόν την ακτογραμμή και ειδικότερα στα νησιά.
Θεωρούμε ότι η χώρα μας μπορεί να γίνει το καλύτερο εκθετήριο του σύγχρονου ελληνικού κρασιού.
Στην πράξη όμως πρέπει όχι μόνο να το βλέπει κάποιος, αλλά και να το γεύεται, δηλαδή να το αγοράζει.
Προκειμένου αυτό να γίνεται θα πρέπει οι τιμές να είναι σωστές, φιλικές, αποδεκτές από τους επισκέπτες καταναλωτές.
Όλοι γνωρίζουμε ότι τα εμφιαλωμένα κρασιά συνεχίζουν να είναι ακριβά – και μερικές φορές πανάκριβα - σε αρκετά σημεία και σε αρκετές περιοχές.
Πρόκειται για μια ριζωμένη νοοτροπία που υπάρχει σε ορισμένους εστιάτορες, ευτυχώς όχι στους πιο πολλούς.
Μερικοί ξεχνούν ότι το κρασί είναι ένα ζωντανό και αναπόσπαστο κομμάτι της γαστρονομικής παράδοσης.
Συνεχίζουν αυτοί να θεωρούν το κρασί σαν είδος πολυτελείας.
Υπάρχει ως εκ τούτου μεγάλη ανάγκη για να αναληφθούν πρωτοβουλίες προκειμένου να προσαρμοστούν οι τιμές του κρασιού σε χαμηλότερα, πιο φιλικά επίπεδα προς τον καταναλωτή.
Επαναλαμβάνουμε ότι πιστεύουμε ότι πρέπει να προκύψει μια πανεθνική προσπάθεια προκειμένου να εφαρμοστεί μια πολιτική τιμολόγησης μέσα σε λογικά επίπεδα.
Μια γρήγορη επισκόπηση της αγοράς (παρατηρητήριο τιμών) έγινε πρόσφατα στα παράλια της Ιταλίας αρχίζοντας από το Νότο και φθάνοντας μέχρι και την Αγκόνα.
Η επισκόπηση απέδειξε ότι κρασιά ποιότητας που προερχόντουσαν από συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές δεν ξεπερνούσαν τα 12€-14€, ενώ τα αντίστοιχα ελληνικά κρασιά στη νησιωτική Ελλάδα είχαν περίπου διπλάσια τιμή.
Οι φορείς θα πρέπει να επανεξετάσουν την πολιτική τους γύρω από το θέμα αυτό και θα πρέπει να βρουν τον τρόπο για να πείσουν τους καταστηματάρχες ότι τα κέρδη τους δεν θα μειωθούν, δεδομένου ότι θα υπάρξει αύξηση πωλήσεων.
Χαιρετίζουμε τις προσπάθειες που κάνουν μερικοί ήδη από τώρα. Προσπάθειες που έχουν εντυπωσιακά αποτελέσματα.
Παραδείγματα υπάρχουν :
- Το Νο1 εστιατόριο στην πόλη του Ηρακλείου μείωσε κατά 10€ όλα τα κρασιά της λίστας.
- Μεγάλο και ακριβό ξενοδοχείο της Κηφισιάς προχώρησε και αυτό σε τροποποίηση των τιμών προς τα κάτω .
Σύμφωνα με εκτιμήσεις υπάρχουν αρκετά σημεία στην Ελλάδα που μειώνουν τις τιμές των κρασιών.
Θέλουμε να ελπίζουμε ότι αρκετοί καταστηματάρχες θα προχωρήσουν σε μειώσεις τιμών όχι από ανάγκη, αλλά επειδή βλέπουν πιο μακριά αναγνωρίζοντας ότι αυτό είναι και επιταγή των καιρών.
Γ. Σκούρας, Πρόεδρος ΕΝΟΑΠ - Αναγκαιότητα άμεσης στήριξης του Ελληνικού Κρασιού, Άξονες και ενέργειες για την στήριξη του Ελληνικού Κρασιού
1. Το Ελληνικό Κρασί και η ελληνική αγορά
Ο Σύνδεσμος Ελληνικού Οίνου εκτιμά πως οι περιστάσεις που διαμορφώνονται σήμερα από την οικονομική κρίση καθιστούν ωριμότερη παρά ποτέ την ανάγκη στήριξης του Επώνυμου Ελληνικού Κρασιού σε όλους τους τομείς της αγοράς.
Ειδικότερα επικεντρωνόμαστε στην:
α) Στήριξη του Ελληνικού Κρασιού από τους ίδιους τους Έλληνες οινοποιούς. Στο πλαίσιο της ανάγκης διαμόρφωσης φιλικών τιμών παντού, προτείνουμε τη δημιουργία παρατηρητηρίου τιμών, ώστε οι ευνοϊκότερες τιμές και οι προσφορές να φθάνουν στον καταναλωτή.
β) Στήριξη του Ελληνικού Κρασιού από τους Έλληνες οινοχόους.
Στο πλαίσιο αυτό, τονίζουμε:
• την ανάγκη ύπαρξης υψηλής ποσόστωσης ελληνικών ετικετών σε σχέση με τις εισαγόμενες στις λίστες των ελληνικών εστιατορίων και
• τη στήριξη του τομέα της γαστρονομίας με σκοπό τη δημιουργία υψηλής ποιοτικής εικόνας του ελληνικού κρασιού προς τους ξένους επισκέπτες της χώρας.
γ) Στήριξη του ελληνικού κρασιού στα ράφια λιανικής πώλησης (super markets, κάβες) σε άμεση συνεννόηση με τον κλάδο των super markets, με σκοπό τη δημιουργία ενεργειών προώθησης και κλίματος διαμόρφωσης φιλικών τιμών προς τον καταναλωτή.
δ) Στήριξη των ελληνικών κρασιών στα εστιατόρια – bars κλπ με σκοπό την από κοινού συμφωνία για τη δημιουργία φιλικών τιμών προς τον καταναλωτή. Στο πλαίσιο αυτό, προτείνουμε την διερεύνηση νομοθετικής ρύθμισης για την εισαγωγή χαμηλού συντελεστή ΦΠΑ για το κρασί στην εστίαση.
2. Το ελληνικό κρασί και το ελληνικό κράτος
Το ελληνικό κράτος, όπως συχνά αναφέρουν τα ίδια τα Κυβερνητικά στελέχη, αγωνιά για την ανάπτυξη της χώρας μας. Εμείς παράγουμε ελληνικό προϊόν και απαιτούμε την στήριξή του.
Στο πλαίσιο αυτό ζητούμε:
α) Το συντονισμό όλων των εμπλεκομένων Υπουργείων, λαμβάνοντας υπόψιν ότι το κρασί είναι αγροτικό προϊόν και προτείνουμε:
• να συνεχιστεί η στήριξη του ελληνικού κρασιού μέσω των προγραμμάτων Προβολής & Προώθησης του ΥΠΑΑΤ και του Οργανισμού Προώθησης Εξαγωγών (ΟΠΕ).
• να εισαχθεί το ελληνικό κρασί και όλα τα ελληνικά προϊόντα πρωτογενούς παραγωγής κατά προτεραιότητα σε ενέργειες προβολής που αφορούν στην εικόνα της Ελλάδας.
• να διερευνηθεί η δυνατότητα πιθανής νομοθετικής ρύθμισης για την εισαγωγή χαμηλού συντελεστή ΦΠΑ για το κρασί στην εστίαση.
β) Το Υπουργείο Εξωτερικών ν΄ ασκήσει πίεση προς όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, Εμπορικούς Ακόλουθους κλπ. με σκοπό τη βελτιστοποίηση της θέσης του Ελληνικού Κρασιού στις αγορές του εξωτερικού. Στο πλαίσιο αυτό, προτείνουμε το σχεδιασμό στοχευμένων ενεργειών προβολής στις αγορές του εξωτερικού, όπως πχ η διοργάνωση μέσω Super Markets εβδομάδων προβολής ελληνικών προϊόντων, ο σχεδιασμός κατάλληλων ενεργειών με σκοπό την υποστήριξη και αύξηση των εξαγωγών ελληνικών κρασιών στις μονοπωλιακές αγορές όπως Σουηδία, Καναδάς κλπ.
Δρ. Γ. Τσάνταλης, Αντιπρόεδρος ΕΝΟΑΒΕ
Οι οινοπαραγωγοί της Ελλάδας πρέπει να δράσουν ομαδικά και οργανωμένα και να διαφοροποιηθούν με τις μοναδικές “Προελεύσεις” των Οίνων τους.
Πρέπει ακόμη ν’ αναζητήσουν “Θύλακες” στην παγκόσμια αγορά του κρασιού, όπου η μοναδικότητα της Προέλευσης γίνεται ανεπιφύλακτα αποδεκτή και πληρώνεται με τιμές που καλύπτουν τα κόστη.
Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα είναι πλούσια σε μοναδικές Προελεύσεις με πλούσιο ιστορικό περιεχόμενο.
Αυτό το οποίο επιβάλλεται είναι η δημιουργία “προστιθέμενης αξίας” για το κρασί της Ελλάδας.
Τώρα και με την εφαρμογή της νέας Κ.Ο.Α., δίδεται πανευρωπαϊκά αλλά και παγκόσμια μεγαλύτερη αξία σε οίνους Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (Π.Ο.Π.) και Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης (Π.Γ.Ε.).
„Niche-Marketing“ λοιπόν ακόμα και σε επίπεδο μεμονωμένων πόλεων και σε ειδικά “Segments” της αγοράς.
Στη βόρεια Ελλάδα υπάρχουν “φωτεινά” παραδείγματα τέτοιων concepts, που γνωρίζουν επιτυχία, όπως π.χ.
1. Στο κομμάτι του Ορθόδοξου Εκκλησιαστικού Εμπορίου με ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΥΣ ΟΙΝΟΥΣ Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης σε Μόσχα και Αγία Πετρούπολη,
2. Στις “Μεγάλες Επιφάνειες” των αποκλειστικά βιολογικών αγορών της Γερμανίας με “ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΥΣ” ΟΙΝΟΥΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης,
3. Σε κάβες στη Shanghai, Guangzhou, Shenzhen, Hong Kong με ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥΣ ΟΙΝΟΥΣ Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης με Backround το Story του Μεγάλου Αλεξάνδρου,
4. Σε Βραζιλία και Μεξικό όπου η αρχαία ελληνική οινική παράδοση και ιστορία γοητεύει τους καταναλωτές οίνων από Ελλάδα.
Η παγκόσμια οικονομική κρίση δεν είναι δυνατόν να μην έχει επιπτώσεις στην αγορά της Ελλάδας και στις αγορές του εξωτερικού και κατ’ επέκταση και στον αμπελοοινικό τομέα.
Ελπίζουμε με συντονισμένες προσπάθειες να τις περιορίσουμε όσο είναι δυνατόν.
Κ & Β Analysis
7 Ιουλίου 2010
kb@kbanalysis.com